Od 29.05.2003 roku instytucję wolontariatu w Polsce reguluje ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. 2003 Nr 96, poz. 873, z późn. zm.). W zakresie wolontariatu określa ona warunki wykonywania i korzystania ze świadczeń przez wolontariuszy oraz podaje definicję prawną wolontariusza (art.2). Rozumie przez to osobę, która ochotniczo i bez wynagrodzenia wykonuje świadczenia na zasadach określonych w ustawie.
Wolontariusze mogą wykonywać świadczenia na rzecz:
- organizacji pozarządowych;
- organów administracji publicznej z wyłączeniem prowadzonej przez nie działalności gospodarczej.
Z ustawy wynika, że nie mogą wykonywać świadczeń na rzecz firm oraz osób indywidualnych.
Wolontariusz działa na podstawie porozumienia z korzystającym. Jeżeli świadczenie ma trwać dłużej niż 30 dni, porozumienie powinno być sporządzone w formie pisemnej. Określa ono zakres, sposób i czas świadczenia wolontariusza. Powinno również zawierać klauzulę o możliwości jego rozwiązania. Wolontariusz powinien być poinformowany o swoich obowiązkach i uprawnieniach. Ustawa nie nakłada na wolontariusza szczególnych powinności poza przypadkami, gdy przepisy wymagają specjalnych kwalifikacji (np. medycznych).
Doskonałym przykładem prężnie rozwijającego się wolontariatu jest grupa wolontariuszy działająca w ramach Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych AKSON w Bydgoszczy. Obecnie działa tam dwudziestopięcioosobowa grupa ochotników, głównie studentów. Ich działalność obejmuje m.in. organizowanie szeroko rozumianej rehabilitacji domowej, terapii psychologicznej, pomoc osobom samotnym w załatwianiu różnych spraw. Pomagają również w organizacji szkoleń, konferencji, świąt. Nieprzerwanie wydawany jest też kwartalnik dla osób chorych na Parkinsona pt. Tulipan
i strona internetowa.
Aby zostać wolontariuszem potrzeba dobroci serca, otwartości na innych ludzi oraz chęci niesienia pomocy. Sprawnie zorganizowana praca wolontariuszy jest nieoceniona tam, gdzie nie może dotrzeć wiele instytucji państwowych
i organizacji międzynarodowych.
Poświęcenie własnego czasu i wysiłku dla dobra drugiego człowieka jest najlepszym darem, jaki możemy ofiarować bliźniemu.
Emilia Kasperowicz i Mateusz Medyński
